Cytat

OGŁOSZENIA  DUSZPASTERSKIE NA UROCZYSTOŚĆ CHRYSTUSA KRÓLA 20 listopada 2022 r.

  1. W poniedziałek Kościół obchodzi liturgiczne wspomnienie Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny we wtorek wspomnienie św. Cecylię, dziewicę i męczennicę, patronkę muzyki i śpiewu kościelnego, we czwartek wspomnienie świętych męczenników Andrzeja Dung-Lac, prezbitera i Towarzyszy, w piątek wspomnienie św. Katarzyny Aleksandryjskiej, dziewicy i męczennicy.  Najbliższa niedziela 27 listopada to już I Niedziela Adwentu.
  2. KOMUNIKAT
    PRZEWODNICZĄCEGO KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie,

W ostatnim czasie w przestrzeni medialnej pojawiają się pytania o postawę św. Jana Pawła II wobec dramatu wykorzystywania seksualnego osób małoletnich przez niektórych duchownych, a także o sposób reagowania na tego rodzaju przestępstwa w czasie jego pontyfikatu. Coraz głośniej stawiana jest teza, że Ojciec Święty nie podchodził właściwie do tego rodzaju czynów, niewiele robił, aby ten problem rozwiązać, a nawet go ukrywał. Wydaje się, że panuje swego rodzaju moda na formułowanie tego rodzaju opinii. Tego typu oskarżenia, wpisują się to w próby podważenia autorytetu św. Jana Pawła II, a nawet zakwestionowania jego świętości, potwierdzonej w procesie beatyfikacyjnym i kanonizacyjnym. W konsekwencji stanowi to próbę zniszczenia dziedzictwa tego wyjątkowego pontyfikatu.

Medialny atak na św. Jana Pawła II znajduje swoją przyczynę m.in. w nastawieniu niektórych grup społecznych do jego nauczania, a zwłaszcza na temat wartości ludzkiego życia i jego ochrony od poczęcia do naturalnej śmierci, wartości małżeństwa i rodziny, moralności życia seksualnego, a także w głoszonej przez niego teologii ciała, co nie odpowiada współczesnym ideologiom, propagującym wykrzywioną wizję człowieka i hedonizm, relatywizm i nihilizm moralny.

Uczciwe szukanie prawdy i dawanie o niej świadectwa jest obowiązkiem każdego prawego sumienia. Dlatego też – dnia 14 listopada br. – na Jasnej Górze, zostało przygotowane Stanowisko Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski, wobec działań Jana Pawła II odnoszących się do przestępstw seksualnych wobec małoletnich. Jest to szerokie  opracowanie, które uwzględnia zarówno kontekst historyczny i ówczesny stan wiedzy, jak również uwarunkowania społeczne, kulturowe i prawne czasów, w których żył i pracował św. Jan Paweł II.

Zachęcam wiernych do lektury tego tekstu, a  przez to do refleksji nad pontyfikatem i spuścizną dziejową Papieża Polaka, który jako pierwszy zwierzchnik Kościoła katolickiego, zgodnie z posiadaną wiedzą, podjął zdecydowaną walkę z przypadkami krzywdzenia małoletnich, a także wprowadził obowiązujące w całym Kościele normy rozliczania tego typu przestępstw. Ze względu na objętość dokumentu, dostępny jest on na stronach internetowych episkopatu, poszczególnych diecezji, parafii oraz mediów katolickich w całym kraju.

Z pasterskim błogosławieństwem

                                                                         ✠ Stanisław Gądecki

                                                               Arcybiskup Metropolita Poznański

                                                 Przewodniczący Konferencji  Episkopatu Polski

Jasna Góra, 14 listopada 2022 roku

  1. Cały tekst tego dokumentu Konferencji Episkopatu Polski jest umieszczony na stronie internetowej naszej parafii.
  2. W bieżącym roku przypada 90. rocznica Wielkiego Głodu na Ukrainie, jednej z najokrutniejszych zbrodni dokonanych przez reżim sowiecki, której kulminacja przypadła na lata 1932-1933.  Ludobójstwo dokonane przez Rosję pochłonęło – wg różnych szacunków – od 3 do 10 mln ofiar, w tym również Polaków. W przyszłą niedzielę – we wszystkich kościołach w Polsce – pragniemy modlić się w intencji sprawiedliwego pokoju w Ukrainie oraz w intencji wszystkich ofiar tamtej zbrodni.
  3. We wtorek 30 listopada Święto Św. Andrzeja Apostoła. Imieniny obchodzi w tym dniu ks. Andrzej. Mszę św. w jego intencji odprawimy w przyszłą niedzielę o 9:30.
  4. Zbliżają się święta Bożego Narodzenia. W wigilię zgromadzimy się w naszych domach, aby wraz z najbliższymi przełamać się opłatkiem i składać sobie najlepsze życzenia. W tym roku poświęcenie opłatków będzie miało miejsce w I Niedzielę Adwentu na każdej Mszy Św. Następnie młodzież z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży w kolejne dwie soboty przyniesie poświęcony opłatek do naszych domów. Będą to soboty 3 i 10 grudnia od godz. 14:00 do 18:00. Już dzisiaj dziękujemy za życzliwe przyjęcie i składane ofiary. Osoby, które nie będą w tych dniach w domu mogą nabyć opłatki w zakrystii. 
  5. W najbliższy piątek o godz. 18.00 kolejne spotkanie Kręgu Biblijnego w salce pod wikariatem. Serdecznie zapraszamy.
  6. W „Niedzieli” polecamy artykuły: „Ofiarowana Bogu”, „Wychowawca królów i świętych” – o Janie Długoszu,. „Niepodległościowa droga ks. Peszki” – o niezłomnym kapłanie, wieloletnim Kanclerzu Kurii Diecezjalnej w Kielcach.
  7. W „Gościu Niedzielnym” polecamy artykuły: „Jedyny taki Władca”, „Nie z tej ziemi”.
  8. Jubilatom i solenizantom tego tygodnia życzymy Bożego  błogosławieństwa. Wszystkim życzymy pięknej, radosnej niedzieli i dobrego i szczęśliwego tygodnia.

Św. JAN PAWEŁ II – STANOWISKO RADY STAŁEJ KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

STANOWISKO
RADY STAŁEJ KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

WOBEC DZIAŁAŃ JANA PAWŁA II
ODNOSZĄCYCH SIĘ DO PRZESTĘPSTW SEKSUALNYCH WOBEC MAŁOLETNICH

W przestrzeni publicznej coraz częściej słyszymy pytania o postawę Jana Pawła II wobec dramatu wykorzystywania seksualnego osób małoletnich i bezbronnych przez duchownych, a także o sposób reagowania na tego rodzaju przestępstwa podczas jego pontyfikatu. Coraz głośniej stawiana jest teza, że Papież nie podchodził właściwie do tego rodzaju czynów i niewiele robił, aby ten problem rozwiązać, a nawet go ukrywał. Wydaje się, że panuje swego rodzaju moda na formułowanie tego typu opinii. Wpisuje się to w próby podważenia autorytetu Jana Pawła II, a nawet zakwestionowania jego świętości, potwierdzonej w procesie beatyfikacyjnym i kanonizacyjnym. W  konsekwencji stanowi to usiłowanie pomniejszenia znaczenia tego wyjątkowego pontyfikatu dla Kościoła, świata, kultury i człowieka.

Medialny atak na św. Jana Pawła II i jego pontyfikat znajduje także swoją przyczynę w  nastawieniu do jego nauczania, wyrażonego chociażby w takich encyklikach, jak Redemptor hominis czy Veritatis splendor, a także w głoszonej przez niego teologii ciała, co  nie odpowiada współczesnym ideologiom propagującym hedonizm, relatywizm i nihilizm moralny.

W tej sytuacji uczciwe szukanie prawdy i dawanie jej świadectwa jest obowiązkiem każdego prawego sumienia. Spojrzenie na działania Jana Pawła II powinno uwzględniać kontekst historyczny i ówczesny stan wiedzy, a także uwarunkowania, w jakich on żył. Były one naznaczone przede wszystkim następstwami rewolucji kulturowej 1968 roku, odrzucającej obiektywne kryteria moralności i osobowej odpowiedzialności. Powszechnie głoszono, zwłaszcza w środowiskach uniwersyteckich Zachodu, że wszystko ma tę samą wartość i że, w konsekwencji, nie istnieje odtąd żadna różnica między dobrem i złem, prawdą i fałszem, pięknem i brzydotą. Obecnie pojawiają się nowe ideologie, które są spuścizną rewolucji 1968 roku. Podważają one chrześcijańską antropologię, której podstawową prawdą jest stworzenie człowieka przez Boga, jako kobietę i mężczyznę, na Jego obraz i podobieństwo. W sposób oczywisty walka z chrześcijańską wizją człowieka łączy się z próbami podważania wielkiego autorytetu, jakim na całym świecie cieszy się św. Jan Paweł II, który z ogromną mocą głosił tę wizję na wszystkich współczesnych mu areopagach.

Starając się zrozumieć podejście Jana Pawła II do problemu wykorzystywania seksualnego małoletnich, pragniemy pokazać konsekwentnie podejmowane przez niego działania. 

  1. Już w początkach pontyfikatu w wprowadzonym przez Jana Pawła II w 1983 roku nowym „Kodeksie Prawa Kanonicznego” jednoznacznie zobligowano przełożonych kościelnych do karania sprawiedliwą karą członków kleru, będących sprawcami wykorzystania seksualnego małoletnich, nie wyłączając wydalenia ich ze stanu duchownego.

W 1992 roku Jan Paweł II ogłosił „Katechizm Kościoła Katolickiego”, który w artykule 2389 stwierdza, że „nadużycia seksualne popełniane przez dorosłych na dzieciach lub młodzieży powierzonych ich opiece” są grzechem, będącym „jednocześnie gorszącym zamachem na integralność fizyczną i moralną młodych, którzy będą nosić jego piętno przez całe życie, oraz pogwałceniem odpowiedzialności wychowawczej”.

  1. Prawdopodobnie pierwszy poważny sygnał o przestępstwach seksualnych popełnianych przez duchownych na szkodę osób małoletnich dotarł do Jana Pawła II z Kościoła w Stanach Zjednoczonych w 1985 roku za pośrednictwem nuncjusza apostolskiego w Waszyngtonie. Była to analiza dotycząca nieskuteczności dotychczasowych działań Kościoła w USA wobec sprawców wspomnianych przestępstw. O rzeczywistej skali tego zjawiska nie miano jednak wtedy pełnego wyobrażenia.
  2. Podczas wizyty ad limina episkopatu USA w 1993 roku Jan Paweł II zauważył, że biskupi nie byli jednomyślni w stosowaniu prawa karnego w odniesieniu do przestępstw seksualnych popełnianych przez duchownych. Dominowała tendencja do minimalizowania znaczenia prawa karnego w życiu wspólnoty kościelnej, a istniejące narzędzia prawne często nie były stosowane. Nie uświadamiano sobie również tego, jak głębokie i szkodliwe dla psychiki ofiar mogą być skutki tych przestępstw. W tym samym bowiem czasie w skali światowej rosły w siłę ruchy domagające się legalizacji pedofilii.

Po tej wizycie w liście do biskupów amerykańskich Jan Paweł II napisał: „kanoniczne kary, które są przewidziane za niektóre przestępstwa i wyrażają społeczną dezaprobatę wobec zła, są w pełni uzasadnione. Pomagają one zachować wyraźne rozróżnienie między dobrem a złem, przyczyniają się do moralnego zachowania, a także tworzą właściwą świadomość wagi popełnionego zła”.

W drugiej części tego listu Jan Paweł II przestrzegał przed traktowaniem zła moralnego jako okazji do sensacji. „Zło rzeczywiście może być sensacyjne, ale sensacyjność wokół niego jest zawsze niebezpieczna dla moralności” – pisał. Możliwe, że ten sposób myślenia Papieża był pewną konsekwencją wynikającą z jego polskich bolesnych doświadczeń, gdy pod rządami komunistów mass media były niejako urzędowo wrogie wobec Kościoła i częstokroć pojawiające się w niej informacje były po prostu kłamstwami i oszczerstwami. Postawa nieufności i niedowierzania wobec pojawiających się zarzutów dotyczących duchownych była zatem w dużej mierze uzasadniona, tym bardziej że w systemie komunistycznym były one często sposobem dyskredytowania pozycji i działania Kościoła oraz okazją do werbowania współpracowników spośród duchowieństwa.

  1. Wydaje się, że w okresie od połowy lat osiemdziesiątych do połowy lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku skandal wykorzystania seksualnego rysował się dla Jana Pawła II głównie jako problem Kościoła w Stanach Zjednoczonych i w krajach anglosaskich. Dlatego w 1994 roku wydał on indult dla Kościoła w USA, którego celem było zapewnienie większej ochrony dzieci i młodzieży poprzez uzgodnienie przepisów kościelnych z prawem amerykańskim. Dokument ten podniósł wiek ochrony osób małoletnich z 16 do 18 lat i wydłużył okres przedawnienia przestępstw wykorzystania seksualnego małoletnich do 10 lat od ukończenia 18. roku życia przez osobę skrzywdzoną. Dwa lata później, w 1996 roku, Papież wydał podobny indult dla Kościoła w Irlandii, skąd również zaczęły napływać informacje o przestępstwach seksualnych popełnionych przez duchownych.

Świadomość Papieża dotycząca skali i skutków tych przestępstw wzrastała zatem wraz z upływem lat. Stawało się dla niego coraz bardziej jasne, że biskupi i wyżsi przełożeni zakonni nie podejmowali adekwatnych i przewidzianych prawem działań oraz że nie radzili sobie z ich stosowaniem.

  1. Dlatego, pomimo posoborowych tendencji decentralizacyjnych, w 2001 roku Jan Paweł II wydał dokument Sacramentorum sanctitatis tutela dla całego Kościoła. Dziecko zostało w nim ukazane jako jeden z największych skarbów, który za wszelką cenę należy chronić. Krzywda wyrządzona dziecku w sferze seksualnej została uznana za jedno z najcięższych przestępstw kościelnych i zrównana z profanacją Najświętszego Sakramentu czy złamaniem tajemnicy spowiedzi. Aby uniknąć bagatelizowania tych przestępstw w ramach Kościołów lokalnych, Papież na mocy tego dokumentu ustanowił jurysdykcję Stolicy Apostolskiej nad wszystkimi przypadkami wykorzystania seksualnego małoletnich od momentu uprawdopodobnienia się przestępstwa i nakazał jego zgłoszenie do Kongregacji Nauki Wiary. Odtąd postępowania karne prowadzone w tych sprawach zostały zarezerwowane Stolicy Apostolskiej i po dzień dzisiejszy pozostają pod jej ścisłą kontrolą. Decyzja ta pokazała, że Jan Paweł II zdał sobie sprawę ze skali i globalnego charakteru kryzysu spowodowanego wykorzystaniem seksualnym dzieci i młodzieży. Ta zmiana w stosowaniu i egzekwowaniu prawa była prawdziwie bezprecedensowa. Z perspektywy czasu widać, że okazała się ona punktem przełomowym w walce Kościoła z przestępstwami seksualnymi we własnych szeregach. W ślad za tymi decyzjami Jana Pawła II Stolica Apostolska zobowiązała wszystkie Episkopaty do wprowadzenia szczegółowych norm postępowania w takich przypadkach, przy równoczesnym respektowaniu prawa świeckiego.
  2. Przejawem wzrastającej świadomości Papieża było jego przemówienie do kardynałów amerykańskich w kwietniu 2002 roku podczas spotkania, które było bezpośrednim następstwem fali ujawnień przestępstw wobec dzieci i małoletnich dokonanych przez osoby duchowne, sprowokowanej przez serię artykułów zamieszczonych w dzienniku „Boston Globe”. Dokonując diagnozy kryzysu, Jan Paweł II wskazał na ból osób zranionych przestępstwem. Ofiary nadużyć oraz ich rodziny zapewnił o „swojej głębokiej solidarności i trosce”. Zaznaczył przy tym, że zmierzenie się z tymi bolesnymi skutkami musi odmienić Kościół i uczynić go bardziej świętym. Podkreślił też, że kto krzywdzi młodych, jest tej świętości zaprzeczeniem i że „w kapłaństwie i życiu zakonnym nie ma miejsca dla tych, którzy krzywdziliby małoletnich”. Za istotną część problemu uznał też fakt, że „wielu czuje się zranionych sposobem podejścia hierarchów do tych przestępstw” oraz ich „decyzjami, które w skutkach okazały się błędne”. Podana przez Papieża diagnoza kryzysu jest zatem jasna, a kierunek działań, które mają uzdrowić sytuację – jednoznaczny.
  3. Z przedstawionych działań Jana Pawła II wobec ujawniającego się coraz wyraźniej kryzysu wyłania się obraz Pasterza, który odważnie i zdecydowanie pragnął się z nim zmierzyć, będąc równocześnie świadomy, że kryzys ten może zagrozić zdolności Kościoła do właściwego pełnienia jego misji w świecie. Papież doszedł do wniosku, że tylko „Kościół, stawiający czoła problemowi wykorzystywania z jasnością i determinacją” może również pomóc społeczeństwu przeciwstawić się pladze przestępstw seksualnych wobec małoletnich i bezbronnych. Widząc, że wobec tego problemu punktowe odpowiedzi nie są wystarczającym rozwiązaniem, w 2001 roku Papież podjął decydujący krok i zmienił prawo, które stało się narzędziem dla całego Kościoła. Tą zmianą uruchomił proces oczyszczania Kościoła, kontynuowany przez jego następców: papieży Benedykta XVI i Franciszka.

Usiłując dzisiaj zrozumieć ówczesną sytuację, trzeba też uwzględnić dominującą wtedy także w Kościele mentalność dyskrecji. Jeśli więc nawet podejmowano jakieś działania, to jednocześnie panował lęk i opór przed ich transparentnym komunikowaniem.

Ponadto lektura raportu Stolicy Apostolskiej dotyczącego byłego kard. Theodora McCarricka każe stawiać pytania o to, w jakim stopniu Jan Paweł II był rzetelnie informowany przez powołane do tego organy, a w jakim stopniu pewne decyzje były podejmowane bez jego wiedzy na innych szczeblach władzy, zgodnie z kompetencjami. W każdym razie raport nt. McCarrica nie pokazuje jakiegokolwiek „tuszowania” czy „zamiatania pod dywan” przez Jana Pawła II przestępstw seksualnych, których dopuścili się duchowni.

Próba zrozumienia postawy i działań świętego Jana Pawła II może być dla nas szansą na uświadomienie sobie, że działanie Boże przechodzi przez zwykłe – uwarunkowane kontekstem dziejowym i osobistą historią – człowieczeństwo. Jest także dla nas drogą do głębszego zrozumienia świętości, która polega na heroicznym przeżywaniu wiary, nadziei i miłości. Papież wielką wrażliwością otaczał każdego człowieka, o czym świadczy jego życie i nauczanie. Ogłoszenie przez Kościół świętości człowieka nie jest stwierdzeniem jego bezgrzeszności, a tym bardziej bezbłędności, lecz uznaniem świadectwa jego więzi z Chrystusem, mimo i na przekór ludzkim ograniczeniom i uwarunkowaniom.

Bezspornym faktem jest, że Jan Paweł II był papieżem, który zgodnie z nabywaną wiedzą podjął zdecydowaną walkę z przypadkami wykorzystywania seksualnego dzieci i małoletnich przez niektórych duchownych oraz wprowadził obowiązujące w całym Kościele normy  rozliczania tego typu przestępstw, podkreślając, że w „stanie kapłańskim i życiu zakonnym nie ma miejsca dla tych, którzy krzywdziliby młodych”. Rozpoczął jakże ważny i kontynuowany do dziś proces oczyszczenia Kościoła w tej sferze.

Jasna Góra, 14 listopada 2022 roku

MISJE ŚWIĘTE Parafia w. Mikołaja w Skale 1 – 9 października 2022 r.  

SOBOTA  – 1 października

W Jezusie Chrystusie Bóg szuka człowieka

17.30 –  Nabożeństwo Różańcowe

18.00 – Uroczyste rozpoczęcie Misji Świętych

           Msza św. z kazaniem misyjnym

NIEDZIELA – 2 października

Bóg jest Miłością

  7.30 – Msza św. z kazaniem misyjnym

  9.30 – Msza św. z kazaniem misyjnym

11.30 – Msza św. z kazaniem misyjnym

16.30 – Nabożeństwo Różańcowe

17.00 – Msza św. z kazaniem misyjnym

19.00 – Droga Krzyżowa (na cmentarz)

PONIEDZIAŁEK  – 3 października

Kto nie miłuje, trwa w śmierci

  7.00 Msza św. z kazaniem dla wszystkich

  8.30 – Spotkanie misyjne dla dzieci (1-3)

10.00 – Spotkanie misyjne dla dzieci (4-8)

12.00 – Spotkanie misyjne dla młodzieży

16.30 Msza św. z kazaniem dla dzieci przedszkolnych i ich rodziców

18.30 – Nabożeństwo Różańcowe

19.00 Msza św. z kazaniem dla wszystkich

WTOREK – 4 października – Dzień pojednania

Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca

  7.00 Misyjna Uroczystość Pojednania

  8.30 – Spotkanie misyjne dla dzieci (1-3)

10.00 – Spotkanie misyjne dla dzieci (4-8)

12.00 – Spotkanie misyjne dla młodzieży

16.30 Msza św. z kazaniem dla dzieci przedszkolnych i ich rodziców

18.30 – Nabożeństwo Różańcowe

19.00 Misyjna Uroczystość Pojednania

ŚRODA  – 5 października – Dzień Spowiedzi

Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie

  7.00 Msza św. z kazaniem dla wszystkich

  8.00 – 8.30 Spowiedź

  8.30 – Spotkanie misyjne dla dzieci (1-3)

  9.30 – 10.00 Spowiedź

10.00 – Spotkanie misyjne dla dzieci (4-8)

11.30 – 12.00 Spowiedź

12.00 – Spotkanie misyjne dla młodzieży

16.00 – 16.30 Spowiedź

16.30 Msza św. z kazaniem dla dzieci przedszkolnych i ich rodziców

17.30 –  Nabożeństwo Różańcowe

18.00 – 19.00 Spowiedź

18.30 – Nabożeństwo Różańcowe

19.00 Msza św. z kazaniem dla wszystkich

CZWARTEK 6 października Dzień Eucharystii

Oto wielka Tajemnica wiary

  7.30 Misyjna Uroczystość Eucharystyczna

  9.30 Misyjna Uroczystość Eucharystyczna

16.30 Msza św. z kazaniem dla dzieci przedszkolnych i ich rodziców

18.30 – Nabożeństwo Różańcowe

19.00 Misyjna Uroczystość Eucharystyczna dla dorosłych, dzieci i młodzieży 

PIĄTEK 7 października

Kto uwierzy i przyjmie chrzest, ten będzie zbawiony

  7.30 Misyjna Uroczystość Opowiedzenia za Chrystusem

 8.00 – Odwiedziny chorych po domach 

9.30 Misyjna Uroczystość Opowiedzenia za Chrystusem

16.30 Msza św. z kazaniem dla dzieci przedszkolnych i ich rodziców

18.30 – Nabożeństwo Różańcowe

19.00 Misyjna Uroczystość Opowiedzenia za Chrystusem

           dla dorosłych, dzieci i młodzieży.

           Po Mszy św. Nauka dla młodzieży

SOBOTA 8 października

Oto Matka Twoja

  7.30 Misyjna Uroczystość Rodziny Chrześcijańskiej (przychodzą całe rodziny)

  9.30 – Msza św. dla chorych i starszych

16.30 Misyjna Uroczystość Rodziny Chrześcijańskiej (przychodzą całe rodziny)

18.30 – Nabożeństwo Różańcowe

19.00 Misyjna Uroczystość Rodziny Chrześcijańskiej (przychodzą całe rodziny)

NIEDZIELA Zakończenie Misji Świętych

Wy jesteście świadkami tego

  7.30 Msza św. z kazaniem misyjnym

  9.30 Msza św. z kazaniem misyjnym

11.30 Msza św. z kazaniem misyjnym

15.00 Uroczyste zakończenie Misji Świętych – poświęcenie krzyża misyjnego  

Msza św. z kazaniem i błogosławieństwo z odpustem zupełnym

16.30 – Nabożeństwo Różańcowe

17.00 Msza św. z kazaniem misyjnym

 

 

UWAGA NA OSZUSTÓW

UWAGA NA OSZUSTÓW

DZIAŁAJĄCYCH METODĄ „NA WNUCZKA” I „NA POLICJANTA”

Pomimo licznych apeli i akcji profilaktycznych mających na celu ostrzeżenie przed oszustami, Policja  nadal odnotowuje przypadki przekazywania przestępcom przez starsze osoby swoich oszczędności. 

Jak działają oszuści ? Poniżej kilka najbardziej charakterystycznych i powtarzających się metod ich „pracy”.

Przestępcy działający metodą „na wnuczka”, „na policjanta” lub „pracownika instytucji pomocowych” oszukują głównie osoby starsze. Wyłudzają pieniądze, kosztowności, które często stanowią dorobek całego życia. Mechanizm działania przestępców jest prosty i odbywa się według podobnego scenariusza: oszust dzwoniący do osoby – najczęściej starszej i samotnej – podaje się za członka jej rodziny lub policjanta. Podczas rozmowy telefonicznej zdobywa zaufanie starszych osób i wykorzystując ich łatwowierność, nakłania do udzielenia pożyczki na pilne wydatki lub przekazania pieniędzy w celu uniknięcia konsekwencji prawnych przez kogoś bliskiego z rodziny, wynikających np. ze spowodowania wypadku drogowego. Coraz częściej osoby podające się za policjanta informują telefonicznie, że zgromadzone na koncie pieniądze mogą być zagrożone i należy je niezwłocznie wypłacić i przekazać policji w celu zabezpieczenia przed ich rzekomą utratą. Po uzyskaniu obietnicy przekazania pieniędzy dzwoniący informuje, że po odbiór pieniędzy zgłosi się znajomy lub kurier. Osoby wręczają pieniądze pośrednikowi, a zaraz potem ślad po pieniądzach i oszustach się urywa. Niespodziewane telefony od osób podających się za policjantów, czy dawno niewidzianych członków rodziny nie muszą zakończyć się finansową porażką.

Wystarczy przestrzegać kilku podstawowych zasad:

  • jeśli nie masz całkowitej pewności, kto do Ciebie dzwoni, nie podejmuj rozmowy i nie przekazuj żadnych informacji o sobie,
  • w żadnym wypadku nie ulegaj telefonicznej prośbie o natychmiastową pożyczkę i nie przekazuj pieniędzy,
  • jeśli chcesz przekazać komuś swoje pieniądze to zadzwoń do tej osoby, na znany Ci numer telefonu i potwierdź informację o rzekomej pożyczce,
  • Policjant nigdy nie zadzwoni z informacją o prowadzonej akcji i nie poprosi Cię o branie w niej udziału.
  • Policja nigdy nie poprosi Cię o przekazanie komuś pieniędzy, przelanie ich na konto, pozostawienie w jakimś miejscu czy tez wyrzucenie kosztowności przez okno!

Jeżeli Tobie zdarzy się podobna sytuacja NATYCHMIAST zadzwoń pod nr alarmowy 112  i powiadom o tym POLICJĘ!

Tylko szybka reakcja może doprowadzić do zatrzymania oszustów.